Jak naprawić taras?

Konstrukcyjnie taras wcale nie jest najłatwiejszym do wykonania elementem domu. Najtrudniejsze jest zachowanie szczelności warstw, a błędy wykonawcze szybko skutkują koniecznością naprawy.

Jeśli popęka taras na gruncie, przynajmniej budynek nie dozna uszczerbku. Gorzej, jeśli awaria dotknie taras nad pomieszczeniem. Dla tarasu chwilą prawdy jest zima. Wtedy to bowiem do gwałtownych zmian temperatury o dużej amplitudzie dochodzi dostające się bez trudu w najmniejsze nawet zakamarki woda. Znajdujące się na powierzchni tarasu płytki ceramiczne bardzo nagrzewają się od słońca. W lecie ich powierzchnia może mieć temperaturę nawet kilkudziesięciu stopni Celsjusza. Zimowe słońce z pewnością mniej je nagrzeje, ale już wczesnowiosenne operuje bardzo mocno, a jednocześnie w nocy bywa jeszcze duży mróz. Gwałtowne zmiany naprężeń mogą doprowadzić do pękania powierzchni płytek. Czasem spękania są niemal niewidoczne, ale umożliwiają jednak penetrację wody w warstwy podpłytkowe. Później zamarzająca woda powoduje ich rozsadzanie.

Przyczyny uszkodzeń

Oprócz szkód mrozowych, najczęściej pojawiają się przecieki przez płytę konstrukcyjną lub  szczeliny dylatacyjne, zalewane są ściany pod tarasem, odspajają się płytki, wykruszają fugi, uszkodzeniu ulegają warstwy podkładowe i jastrych. Jeśli zauważymy uszkodzenie tarasu, należy przede wszystkim poznać jego przyczynę, określić, w której warstwie nastąpiła awaria. Ponieważ użyte do budowy i naprawy tarasu materiały muszą być odporne na określone obciążenie, ściskanie i warunki, kwestię oceny zakresu zniszczeń i wskazanie ich naprawy należy powierzyć fachowcom. Sposób naprawy tarasu każdorazowo zależy od rodzaju i skali uszkodzenia. A ponieważ możliwości jest dużo, opiszę najczęściej spotykane.

Często podczas wykonywania warstw wykończeniowych tarasu pomija się warstwę spadkową. Jej brak powoduje, że woda gorzej spływa z powierzchni lub podcieka w kierunku ściany domu. To zaś może być przyczyną przedostawania się jej w głąb konstrukcji. W takim przypadku konieczne jest usunięcie wszystkich warstw tarasu i zaczęcie od wykonania spadku. Spadek powinien wynosić 1,2-5% i być skierowany na zewnątrz. Spadek wylewa się z jastrychu cementowego. Dopiero po jego stwardnieniu można ułożyć od nowa wszystkie kolejne warstwy. Spadek musi być zachowany w każdej z nich.

Reklama


Kolejną przyczyną przecieków, również wiążącą się praktycznie z ponownym wykonaniem tarasu, jest nieprawidłowo ułożona izolacja przeciwwilgociowa na styku płyty tarasowej ze ścianą budynku. Musimy pamiętać, że izolacja w tych miejscach musi być wyprowadzona na ścianę na wysokość ok. 10 cm, a połączenie jej krawędzi ze ścianą musi gwarantować całkowitą szczelność.

Ważne dylatacje

Wiele błędów przy budowie tarasów wiąże się z układaniem okładziny ceramicznej. Jak wspomniałem, jej powierzchnia jest poddawana dużym zmianom temperatury, a co za tym idzie płytki rozszerzają się i kurczą. Podobnie jest ze znajdującą się poniżej warstwą jastrychu. Aby zapobiec niszczącym naprężeniom wykonuje się dylatacje, przy czym dylatacje w jastrychu muszą wypadać w tych samych miejscach, co w okładzi­nie ceramicznej i muszą mieć tę samą szerokość (min. 10 mm). Dylatacje powinny dzielić powierzchnie tarasu na pola o długości boku 2-3 m.

Dylatacji nie wolno zakrywać płytkami, gdyż nieuchronnie prowadzi to do ich uszkodzenia. Nie oznacza to jednak, że mają one zostać puste. Szczeliny dylatacyjne wypełnia się materiałem trwale elastycznym, np. paskami polistyrenu lub pianką poliuretanową o zamkniętych porach.

Dlaczego dylatacje są aż tak ważne? Dobo­wa zmiana temperatury okładziny ceramicz­nej i jastrychu wynosi ok. 50°C, W przypadku dylatacji rozmieszczonych co 3 m jastrych zmienia wymiary o 1,5-1,95 mm, zaś okładzina ceramiczna o 0,6-1,2 mm.

Taras izolowany

Szczególnej staranności wymaga wykonanie tarasu nad pomieszczeniami ogrzewanymi. Tutaj również bardzo łatwo o popełnienie błędów. Przede wszystkim często jest nieprawidłowo wykonywana izolacja. Taras nad pomieszczeniem ogrze­wanym powinien mieć dwie warstwy hydroizolacji – międzywarstwową i podpłytkową oraz paroizolację. można zmniejszyć liczbę warstw, jeśli wykonuje się izolację z mas bitumicznych.


Ocena: 0.0

Data publikacji: 2011-07-22

Autor tekstu

Zjadł zęby na budowlance – dość powiedzieć, że w branży siedzi od kilkudziesięciu lat. Prawdziwy człowiek orkiestra. Najdłużej związany z naszym portalem. Najczęściej udziela praktycznych porad związanych z budową i remontem. Prywatnie miłośnik żeglarstwa i kryminałów.