Jak ocieplać ściany zewnętrzne

Jak ocieplać ściany zewnętrzne

Ocieplanie powinno być procesem odpowiednio zaplanowanym. Podstawą sukcesu jest w tym przypadku prawidłowy dobór materiałów, a także właściwe przygotowanie podłoża. W artykule podpowiadamy, jak prawidłowo podejść do tematu ocieplenia i w jaki sposób zaplanować poszczególne etapy prac.

Dobór materiałów

Zwykle producenci, eksperci i osoby z branży polecają stosować produkty od jednego producenta. Więksi rynkowi gracze wypuszczają na rynek swoiste systemy, które tworzone są przez komplementarne produkty z poszczególnych serii. Wybierając takie produkty mamy pewność, że będą one ze sobą współgrały i całościowo zapewnią nam możliwie dobrą jakość ocieplenia.

Przygotowywanie podłoża

Przygotowanie należy rozpocząć od analizy. Dokładna weryfikacja stanu nawierzchni oraz wyciągnięcie z tego prawidłowych wniosków to podstawa do późniejszych odpowiednich decyzji związanych z zakupem materiałów, oraz realizacją ocieplenia.

Jeżeli posiadamy ściany wykonane z betonu monolitycznego, gazbetonu, cegły, pustaków betonowych lub ceramicznych, należy zdecydować się na system ETICS. System ten z powodzeniem zastosujemy do ścian z powierzchnią surową, nieotynkowaną i otynkowaną. Kiedy najlepiej zacząć ocieplanie? Nie wcześniej niż miesiąc po wymurowaniu ścian lub zakończeniu prac mokrych.

Przygotowanie podłoża opiera się w zasadzie na usunięciu niestabilnych, wystających elementów, wyczyszczeniu, osuszeniu i odtłuszczeniu. W przypadku, gdy tynk odkleja się od warstwy ściany, należy go usunąć. Jak to sprawdzić? Popukując motkiem po powierzchni tynku. Jeżeli ściana wyda pusty dźwięk, oznacza to, że między ścianą i tynkiem powstały szczeliny powietrzne. Taki tynk należy skuć, ponieważ prędzej czy później odpadnie bez naszej pomocy.

Reklama


Odkuć warto również zewnętrzne wyprawy drzwi oraz okien. Dzięki temu w powstałych otworach umieścimy izolację. Jeżeli odkucia są większe niż 1 cm, należy wyrównać je szpachlówką, tynkarką, albo zaprawą naprawczą.

W ramach przygotowania podłoża należy usunąć elementy przeszkadzające w późniejszych pracach ociepleniowych. Do nich należą wszelkie elementy blaszane lub rury spustowe. Jeżeli podczas oględzin natrafiliśmy na wilgotne miejsca, na których rozwija się grzyb lub inne porosty, miejsca te należy wyszczotkować i potraktować preparatem grzybobójczym.

Co w przypadku mocno nasiąkliwych podłoży? Takie podłoża mogą spowodować, że zaprawa nie będzie w stanie odpowiednio szybko wyschnąć. Wobec tego podłoża mocno nasiąkliwe należy dokładnie zagruntować.

Ocieplanie ścian zewnętrznych

Jeżeli odpowiednie materiały zostały zakupione, a ściany przygotowane do ocieplenia, nie pozostaje nam nic innego, jak rozpocząć właściwy proces ocieplania.

Wyznaczenie początkowej granicy

Przede wszystkim powinniśmy wyznaczyć poziom, od którego zaczniemy kładzenie materiałów izolacyjnych. Najlepiej do wyznaczania tego poziomu użyć listew startowych. Listwy te montuje się na kołki rozporowe.

Stworzenie zaprawy

Jeżeli mamy już linię startową, należy przygotować zaprawę. Najlepiej, gdy wymieszamy ją zgodnie z zaleceniami na opakowaniu. W instrukcji od producenta powinny być zawarte informacje o ilości wody w stosunku do ilości zaprawy. Zaprawa nie może posiadać grudek. Bardzo ważnym jest, żeby dokładnie ją wymieszać.

Przyklejanie izolacji

Jeżeli nasza zaprawa jest już gotowa, kolejnym krokiem powinno być klejenie płyt styropianowych. Najpowszechniejszym sposobem na przyklejanie izolacji jest nanoszenie zaprawy w 3 – 6 punktach na środku płyty (tworząc placki), a także aplikując zaprawę po zewnętrznym obwodzie płyty styropianowej. Zaprawa powinna obejmować mniej więcej 40% powierzchni styku styropianu ze ścianą. Płyty styropianowe muszą ściśle do siebie przylegać. Układa się je na mijankę, czyli zachowując przywiązanie styków pionowych. Taką metodę przyklejania izolacji stosuje się na całej ścianie. Wyjątkiem są otwory w elewacji, naroża i okna.

Podczas klejenia nie można zapomnieć o dociśnięciu płyty do ściany. Jeżeli dociskając zauważymy, że zaprawa wypływa poza płytę, należy bezzwłocznie ją usunąć. Jeżeli płyta zostanie źle przyklejona, należy ją oderwać i przykleić raz jeszcze.

Powstałe szczeliny należy uzupełnić klinami ze styropianu lub wełny – ważne, żeby był to ten sam materiał, którego użyliśmy do ocieplania. Możemy również skorzystać z niskoprężnej pianki poliuretanowej (stosowane wyłącznie z płytami styropianowymi). Po aplikacji i stwardnieniu usuwamy jej nadmiar poprzez odcięcie nożem.

Mocowanie łącznikami mechanicznymi

Możemy zdecydować się na łączniki z trzpieniem wykonanym z tworzywa sztucznego lub ze stali. Jeżeli zdecydowaliśmy się na ocieplanie wełną, wówczas jesteśmy ograniczeni do łącznika mechanicznego z trzpieniem stalowym. Na jeden m2 powinno przypadać minimum 5 łączników. Na narożnikach powinno być ich więcej.

Łączniki montuje się niezwykle prosto. Wystarczy wywiercić otwór biegnący przez płytę, aż do ściany. Następnie w otwór wbijamy lub wkręcamy łączniki.

Dylatacja

Szczeliny dylatacyjne są niezwykle ważne. Chronią one izolację przed pęknięciami i uszkodzeniami spowodowanymi ruchami budynku, obciążeniami i odkształceniami. W szczelinach należy umieścić profile dylatacyjne, które zapewniają odpowiednią szczelność izolacji. Profile przykleja się zaprawą klejową.

Wyrównanie

Po trzech dniach od przyklejenia izolacji należy wyrównać jej powierzchnię. Najlepiej w tym celu skorzystać z grubego papieru ściernego. Wyrównujemy dopiero po zamocowaniu łączników mechanicznych. Jeżeli to konieczne, przed szlifowaniem, należy odpylić i oczyścić powierzchnię płyt.

Warstwa zbrojna

Warstwa zbrojna zabezpiecza wykonane ocieplenie przed uszkodzeniami mechanicznymi. Wykonuje się ją z włókna szklanego i w pierwszej kolejności układa w miejscach najbardziej narażonych na uszkodzenia – na narożach, otworach okiennych i drzwiowych.

Warstwa elewacyjna

Realizacja warstwy elewacyjnej to w zasadzie ostatni etap ocieplenia. Należy wykonać ją dopiero po około 72 godzinach od wykonania warstwy zbrojnej. Warstwa elewacyjna opiera się na odpowiednim rozprowadzeniu masy tynkarskiej. Miesza się ją z wodą wedle zaleceń na opakowaniu, a rozprowadza stalową pacą. Nie zaklejamy szczelin dylatacyjnych. Należy umieścić w nich uszczelki maskujące.


Ocena: 0.0

Data publikacji: 2017-05-24

Autor tekstu

Zjadł zęby na budowlance – dość powiedzieć, że w branży siedzi od kilkudziesięciu lat. Prawdziwy człowiek orkiestra. Najdłużej związany z naszym portalem. Najczęściej udziela praktycznych porad związanych z budową i remontem. Prywatnie miłośnik żeglarstwa i kryminałów.