Jaki klej do płytek

Jaki klej do płytek

Płytki mogą być układane na zewnątrz i w pomieszczeniach, mogą mieć kontakt z wilgocią, a nawet wodą i ujemnymi temperaturami. Wyłożone nimi powierzchnie będą trwałe, jeżeli do rodzaju płytek dobierzemy właściwy klej.

Wybór kleju zależy od miejsca przyklejenia okładziny, cech podłoża oraz stopnia nasiąkliwości i wielkości płytek.

Gres i granit
Płytki z tych materiałów mają bardzo korzystne parametry. Cechują się twardością, dużą wytrzymałością, odpornością na mróz i czynniki chemiczne, zmiany temperatury, zarysowanie i ścieranie. Ma na to wpływ niska nasiąkliwość materiału, która jednak zmusza do stosowania klejów o zwiększonej przyczepności i długim czasie zwilżania (oznaczenie normowe: C2). Kleje te zazwyczaj zawierają większą ilość żywicy odpowiedzialnej za elastyczność i wstępną przyczepność.

W przypadku klejenia podłogowych okładzin wielkoformatowych na zewnątrz, szczególnie ważną cechą kleju jest samorozpływność. Umożliwia to całkowite wypełnienie przestrzeni między płytką  a podłożem, dzięki czemu nie ma pustych przestrzeni, w którym mogłaby się gromadzić para wodna, która po skropleniu się i zamarznięciu w zimie doprowadziła by do pękania okładziny. pękaniu okładziny.
Kleje do gresu i granitu układa się dość grubą warstwą – 4-20 mm – co pozwala na jednoczesne wyrównanie podłoża.

Naturalny kamień
Materiały porowate, takie jak marmur, trawertyn i piaskowiec należy przyklejać zaprawami produkowanymi na bazie białego cementu. Ponieważ klej wnika w pory, zaprawa z udziałem zwykłego, szarego cementu mogłaby spowodować powstanie przebarwień na płytkach. Ponieważ jednak płytki z tych materiałów są ciężkie, klej musi być wysokoplastyczny i charakteryzować się ze zmniejszonym spływem z powierzchni pionowych (klasa C2 TE).

Reklama


Kleje do naturalnego kamienia stosuje się również do płytek z ceramiki szklanej oraz polerowanego gresu, gdyż w procesie szlifowania następuje otwarcie porów.

Kleje szybkosprawne
W niektórych sytuacjach zależy nam na tym, aby jak najszybciej można było użytkować wyłożoną płytkami podłogę. Należy wówczas sięgnąć po tzw. kleje szybkosprawne, które wiążą w znacznie krótszym czasie niż zwykłe. Zazwyczaj już po kilku godzinach można chodzić po podłodze, podczas gdy w przypadku zwykłe zaprawy jest to 24-48 godzin.

Używanie zapraw szybkosprawnych wiąże się jednak z pewną niewygodą, szczególnie dotkliwą dla osoby niewprawnej. Rozrobioną zaprawę klejową trzeba bowiem wykorzystać w czasie nie dłuższym niż 30-45 minut, a na skorygowanie ułożenia płytki jest tylko 10 minut. Tego typu kleje oznaczane są symbolem F.

Na trudne podłoża
W niektórych sytuacjach cementowe zaprawy klejowe nie spełnią zadania. Wówczas trzeba sięgnąć po kleje o specjalnych właściwościach.

Do mocowania płytek na starych płytkach, podłożach odkształcalnych z płyt gipsowo-kartonowych i drewnopochodnych oraz do mocowania płytek z PVC stosuje się kleje dyspersyjne. Dzięki zawartości spoiw polimerowych mają bardzo dużą wytrzymałość na zginanie, nie są jednak odporne na niską temperaturę, dlatego można je stosować tylko we wnętrzach. Są produkowane jako pasta, gotowa do natychmiastowego użycia.

Do mocowania płytek do metalu, starych płytek oraz wykładzin z PVC w miejscach narażonych na kontakt z wodą stosuje się kleje reaktywne jedno- lub dwuskładnikowe. Charakteryzują się wysoką elastycznością kompensującą naprężenia i są całkowicie wodoszczelne.
Rozszyfrowujemy kod
Na opakowaniu zaprawy klejowej musi być umieszczona informacja zgodną z normą PN-EN 12004:2002. Z kodu zawierającego litery i cyfry dowiemy się, jaki jest typ i klasa kleju. Oznaczenia literowe określają typ kleju: C – cementowy, D – dyspersyjny, R – reaktywny oraz własności użytkowe: E – wydłużony czas otwarty (od momentu nałożenia zaprawy na podłoże do chwili, kiedy możliwe jest jeszcze przyklejenie płytki), F – szybkosprawny, T – o obniżonym spływie. Cyfry informują o stopniu przyczepności zaprawy: 1 – kleje normalnie wiążące, 2 – kleje o podwyższonej przyczepności. Symbol S1 oznacza dodatkowe spełnienie normy na odkształcenie.

Dwuskładnikowa żywica poliestrowa do klejenia marmurów, granitów, konglomeratów itp.

marmur

Posadzka z płytek piaskowca. Ten porowaty materiał musi być układany na klej z dodatkiem białego cementu.

piaskowiec

Klej używany do mocowania płytek na płaszczyznach pionowych musi mieć konsystencję uniemożliwiającą spływanie. Dostępne są kleje w postaci gotowej do użycia pasty, którą cechuje duża siła spajania.

soudal


Ocena: 0.0

Data publikacji: 2010-12-22

Autor tekstu

Zjadł zęby na budowlance – dość powiedzieć, że w branży siedzi od kilkudziesięciu lat. Prawdziwy człowiek orkiestra. Najdłużej związany z naszym portalem. Najczęściej udziela praktycznych porad związanych z budową i remontem. Prywatnie miłośnik żeglarstwa i kryminałów.

Przeczytaj również