Jakie płyty g-k można stosować w pomieszczeniach mokrych

Jakie płyty g-k można stosować w pomieszczeniach mokrych

Od lat chętnie korzystamy z płyt gipsowo-kartonowych. można układać je na podłogach jako tzw. suchy jastrych, na sufitach i na ścianach. Czy jednak nadają się do wszystkich pomieszczeń?

Płyty gipsowo-kartonowe są wykonywane z materiałów nieodpornych na wodę, zaś sam gips ma właściwości higroskopijne. Nie oznacza to jednak, że nie możemy tego rodzaju wykończenia ścian stosować w tzw. pomieszczeniach mokrych, jak np. łazienki. Należy tylko zastosować przeznaczony do tego materiał.

Rodzaje płyt
Płyty g-k, nazywane powszechnie wodoodpornymi, w rzeczywistości są płytami impregnowanymi, mającymi atest na odporność przeciw wilgoci. Są to płyty oznaczane symbolem GKBI i mają grubość 12,5 mm.
Płyty te przeznaczone są do pokrywania ścian i sufitów w pomieszczeniach, gdzie wilgotność względna może przekraczać 70%, lecz nie więcej niż 85%. Maksymalna wilgotność nie może utrzymywać się w pomieszczeniu dłużej niż przez 12 godzin w ciągu doby. W płytach impregnowanych krótsza krawędź jest równo obcięta, dłuższa zaś obłożona kartonem i spłaszczona. Do stanowiącego rdzeń gipsu dodana jest substancja hydrofobowa – silikon lub parafina. Od niedawna dostępne są również płyty o podwyższonej odporności na wilgoć. Można je stosować jako podkład pod glazurę w pomieszczeniach wilgotnych (łazienkach, kuchniach, pralniach), a także w tych pomieszczeniach, w których duża zawartość wilgoci w powietrzu utrzymuje się przez dłuższy czas, czyli m.in. na basenach i w łaźniach. W płytach tych gipsowy rdzeń został wzbogacony środkami zmniejszającymi wchłanianie wody oraz eliminującymi powstawanie pleśni. Ponadto nie jest on osłonięty kartonem, lecz materiałem na bazie włókna szklanego.

Dodatkowe zabezpieczenie
Producenci płyt gipsowo-kartonowych zalecają szczególnie staranne zabezpieczanie ich powierzchni w pomieszczeniach mokrych. Jeśli chcemy wykończyć ścianę płytkami ceramicznymi, wówczas należy najpierw płyty g-k pokryć płynną membraną, która po wyschnięciu utworzy wystarczającą barierę dla wilgoci. Stosowanie folii w płynie (jedno- lub dwuskładnikowych) szczególnie zalecane jest w miejscach, gdzie wymagana jest duża wodoszczelność, np. przy natryskach. Jej stosowanie jest również zalecane w przypadku wspomnianych płyt o podwyższonej odporności na wilgoć, o ile mają być narażone na długookresowe oddziaływanie wilgoci. Płyty te w pomieszczeniach mocno wilgotnych i mokrych długookresowo należy zabezpieczyć aż trzema warstwami płynnej folii, nanoszonymi przed położeniem okładziny ściennej.
W obrębie kabin natryskowych, przy wannie lub przy umywalce za pomocą folii w płynie należy wykonać uszczelnienie do wysokości co najmniej 30 cm powyżej miejsc narażonych na działanie wody. Płyty gipsowo-kartonowe powinny być montowane z zachowaniem 10-milimetrowej szczeliny od podłoża. W miejscu połączenia płyt z posadzką powinno stosować się folię w płynie zbrojoną specjalną taśmą uszczelniającą. Wszystkie przejścia rur oraz innych instalacji powinny być uszczelnione specjalnym pierścieniem samouszczelniającym lub zabezpieczone folią w płynie. Mimo stosowania w pomieszczeniach wilgotnych i mokrych wyspecjalizowanych płyt gipsowo-kartonowych musimy pamiętać o zapewnieniu szczególnie sprawnej wentylacji.

Do łazienek i pomieszczeń o podwyższonej wilgotności powietrza nadają się płyty gipsowo-kartonowe impregnowane (fot. Knauf).

knauf

Połączenia i krawędzie płyt należy starannie zaszpachlować.

szpachlowanie

Do wzmacniania połączeń płyt w pomieszczeniach wilgotnych służy taśma z włókna szklanego.

tasma


Ocena: 0.0

Autor tekstu

Zjadł zęby na budowlance – dość powiedzieć, że w branży siedzi od kilkudziesięciu lat. Prawdziwy człowiek orkiestra. Najdłużej związany z naszym portalem. Najczęściej udziela praktycznych porad związanych z budową i remontem. Prywatnie miłośnik żeglarstwa i kryminałów.