Ściany dwuwarstwowe – konstrukcja ściany cz.1

Ściany dwuwarstwowe – konstrukcja ściany cz.1

Ściany dwuwarstwowe składają się z murowanej warstwy nośnej oraz odpowiednio grubej izolacji, którą może być wełna mineralna lub styropian. Można wznosić je na dwa sposoby: w technologii lekkiej mokrej, nazywanej obecnie bezspoinowym systemem dociepleń (tzw. BSO) oraz lekkiej suchej. Opiszemy tu jedynie w dużym skrócie, na czym one polegają, gdyż systemom dociepleń poświęcone będą oddzielne foldery.

1

Technologia lekka mokra polega na przyklejaniu do ścian izolacji termicznej o niewielkiej wadze i pokrywaniu jej na mokro tynkiem. Sucha zaś na mocowaniu izolacji bez konieczności jej przyklejania – pomiędzy profilami rusztu oraz wykańczaniu bez użycia wody – np. deskami drewnianymi lub sidingiem z PVC.

Materiały konstrukcyjne i izolacyjne muszą być tak dobrane, aby współczynnik przenikania ciepła ściany nie był wyższy niż 0,3 W/m2K, co jest wymagane przepisami. Jednak im parametr ten jest mniejszy, tym lepiej, ponieważ przegroda jest „cieplejsza”.

Obie metody mają swoje wady i zalety, ale jedną najważniejszą wspólną cechę: wykonane zgodnie z regułami sztuki budowlanej tworzą bardzo ciepłe i trwałe przegrody. Koszty inwestycji można podzielić na etapy: w pierwszym muruje się ściany i przykrywa budynek dachem, w drugiej zaś mocuje izolację termiczną i całość wykańcza tynkiem szlachetnym lub okładziną.

Reklama


2

Ściana nośna

Zewnętrzna ściana nośna stanowi podporę dla stropów i dachu, przenosi też ciężar innych elementów konstrukcyjnych na fundamenty. Może być wymurowana z: cegieł lub pustaków ceramicznych, betonu komórkowego, silikatów (tutaj także oprócz cegieł są bloczki) lub keramzytobetonu. Szczególnie popularna jest ceramika – wybierać można między pustakami MAX lub UNI, albo użyć pustaków poryzowanych, o lepszych parametrach izolacyjności cieplnej. Spośród betonów komórkowych na pierwsze miejsce wysuwają się białe bloczki, pozbawione domieszek popiołów lotnych.

Elementy muruje się tradycyjną zaprawą cementowo-wapienną o grubych spoinach (zazwyczaj ok. 12 mm) lub droższą, ale mającą lepszą izolacyjność – zaprawą ciepłochronną. Elementy dokładne wymiarowo, jak np. bloczki z betonu komórkowego łączy się cienkowarstwową zaprawą klejową. Można też murować tylko na spoinę poziomą. Do tego celu nadają się bloczki z wyprofilowanym na węższym boku wpustem i wypustem. Te wyżłobienia pozwalają bowiem na stabilne połączenie elementów ściennych bez zaprawy.

3

4

Elementy ścienne należy układać w kolejnych warstwach z przesunięciem o ok. 10 cm. Oznacza to, że pionowa spoina między nimi nie wypadnie w jednej linii. Grubość ściany nośnej powinna zazwyczaj wynosi min. 24 cm. Taką szerokość mają pustaki i bloczki. Jeśli natomiast ścianę wznosi się z cegieł, muszą być układane tylko główkowo (RYS!) – czyli prostopadle do lica muru.

W drugiej części zajmiemy się izolacją cieplną ścian dwuwarstwowych.

 


Ocena: 0.0

Data publikacji: 2009-10-10

Autor tekstu

Zjadł zęby na budowlance – dość powiedzieć, że w branży siedzi od kilkudziesięciu lat. Prawdziwy człowiek orkiestra. Najdłużej związany z naszym portalem. Najczęściej udziela praktycznych porad związanych z budową i remontem. Prywatnie miłośnik żeglarstwa i kryminałów.

Przeczytaj również